All for Joomla All for Webmasters
031-33331578 |
031-33312497 |
آرشیو مطالب گزارش كارگاه‌های آموزشی همسفران

ما اينجا مي‌آييم براي بالا بردن و رشد دادن به اهداف جلسات كه همانا تغيير نگاه در هر موردي از جمله در مقوله اعتياد است. پس همسفر نيامده كه مسافرش به دنبال او بيايد و درمان شود، يا آموزشها راببيند و براي اعضاي خانواده بازگو كند تا آنها متوجه اشتباهاتشان شوند. در جايگاه همسفري، حقوقي براي همسفر تعريف شده است كه اگر آنها را رعايت كند، مطمئناً حق بر او جاري مي‌شود، و اگر حق بر كسي جاري نمي‌شود و نمي‌تواند آموزشها را كاربردي كند، به خودش رجوع كند، ببيند چه جاهايي حقوق را زيرپا گذاشته است. چه جاهايي حرمتها را رعايت نكرده و چه جاهايي حسابگرانه و رندانه عمل كرده است.

موضوع كارگاه آموزشي: شناخت جايگاه

استاد: همسفر احمدي

تاريخ: سه‌شنبه 98/6/26

شناخت: فهميدن، معرفت و درك آگاهي، پي بردن به حقيقت هر موضوعي

جايگاه: جا و مكاني كه در آن قرار مي‌گيريم، شأن و منزلت

هر كدام از ما در هر موقعيتي در جايگاهي قرار مي‌گيريم، منظور از جايگاه بعد مكاني نيست. در وادي دوم به جايگاه انسان اشاره شده است؛ هيچ مخلوقي جهت بيهودگي قدم به حيات نمي‌نهد، هيچ كدام از ما به هيچ نيستيم، حتي اگر خود به هيچ فكر كنيم.

در جهان هستي، همه چيز بر اساس نظم و با برنامه‌ريزي و هدف پيش مي‌رود و هر چيزي جايي دارد و انسان هم به عنوان اشرف مخلوقات، جايگاه و شأن و منزلت انساني دارد كه هر كدام از ما تلاش مي‌كنيم تا به آن جايگاه رفيع برسيم.

خداوند ما را زن آفريد و تنها زن است كه مي‌تواند در جايگاه مادري قرار بگيرد و هيچ مردي نمي‌تواند اين جايگاه را داشته باشد. جايگاه‌هاي ديگري مثل همسري، مادري، فرزندي، همسفري و ... نيز مي‌توانيم داشته باشيم كه بسته به مكاني كه در آن قرار مي‌گيريم به دست مي‌آوريم. امروز مي‌خواهيم بررسي كنيم كه آيا با حقيقت جايگاهي كه در آن هستيم آشنا هستيم يا خير.

وقتي ازدواج مي‌كنيم در ابتدا همسر و بعد مادر مي‌شويم ولي آيا معناي آن را مي‌دانيم و وظايف و حقوق و مسئوليت‌هاي خود را در اين جايگاه‌ها مي‌شناسيم. اكثراً اينها را نمي‌دانيم و بر اساس جهالت و دانسته‌هاي غلط عمل مي‌كنيم. براي همين امروز در اين جلسات هستم تا آنها را ياد بگيريم و به شأن و منزلت در خور خود برسيم.

مثلث جايگاه داراي سه ضلع حق، حرمت، وظيفه است. پس در هر جايگاهي بايد به اين سه نكته توجه كنيم.

اولين ضلع وظيفه است؛ يعني در هر جايگاهي كه قرار مي‌گيريم و آن را قبول مي‌كنيم داراي وظايفي هستيم كه بايد به آن عمل كنيم. مثلاً زماني كه به يك مرد بله مي‌گوييم و همسر او مي‌شويم، جايگاه همسري پيدا مي‌كنيم كه بايد وظايف خود را بشناسيم و به آن عمل كنيم، شايد اكثر خانمها اين وظايف را به خصوص در اوايل ازدواج رعايت كنند ولي با بروز مسائل و مشكلات وظايف خود را فراموش كرده و به درستي انجام نمي‌دهند و بعد از مدتي بر اساس خودمحوري، منيت و تفكرات زائدي كه دارند، با اينكه شرايط آن مرد را از روز اول مي‌دانستند و قبول كرده بودند، شروع به بهانه‌جويي مي‌كنند، چرا مدرك تحصيلي او اين است؟ چرا ميزان درآمد و شغل او اين است؟ چرا خانواده او اينگونه رفتار مي‌كنند؟و... در اين مرحله، همسر اولين كاري كه مي‌كند تعهدات و وظايف خود را به راحتي زيرپا مي‌گذارد. بي‌احترامي مي‌كند، سرزنش، ناسزا و... مي‌گويد و حتي گاهي بدون حرف زدن با عمل يا لحن، بي‌احترامي مي‌كند. يا در جايگاه مادري، جايي كه به او مربوط نيست در مسائل فرزند دخالت مي‌كند و جايگاه خود را زيرسوال مي‌برد و وقتي مورد سرزنش قرار مي‌گيرد، اين را ناشي از بي‌احترامي فرزندان مي‌داند. نمي‌داند چگونه در برابر خطاهاي فرزند واكنش نشان دهد، يا اگر فرزند يا همسرش به هر علتي مصرف‌كننده شده‌اند، بدون درنظر گرفتن اينكه خود او چه اشتباهاتي داشته و چه وظايفي را زيرپا گذاشته است از آنها كينه و نفرت به دل مي‌گيرد و مي‌گويد حق من نبود كه فرزند يا همسر مصرف‌كننده داشته باشم، در اين گونه موارد شايد اسماً جايگاهي داشته باشيم ولي در واقعيت نتوانسته‌ايم به خاطر نوع عملكرد و انجام ندادن وظايف خود در آن جايگاه، حقيقتاً آن جايگاه را داشته باشيم. پس وقتي به وظايف خود در برابر طرف مقابل عمل نكنيم، صددرصد جايگاهي كه در آن هستيم زيرسوال مي‌رود و از آن جايگاه خارج مي‌شويم هر چند اسماً در آن جايگاه باشيم.

ضلع دوم مثلث جايگاه، حق است. در جامعه رايج است كه فلان چيز حق من است و حق گرفتني است و بايد بگيريم. ولي حق زماني معنا پيدا مي‌كند كه حق طرف مقابل را رعايت كنيم. اگر همسرم، حقوق همسرم را رعايت كنم و به او و خانواده‌اش احترام بگذارم. اگر مادرم، در جايگاه مادري، حقوق فرزند را شناخته و رعايت كنم. تا زماني كه حق ديگران را ادا نكنيم، حق بر ما جاري نمي‌شود. زيرا حق بايد جاري شود. از هر دست بدهيم، از همان دست مي‌گيريم، پس براي رعايت حقوق خود، اول از همه بايد حق طرف مقابل را رعايت و ادا كنيم. رعايت احترام، ادب، حد و مرز و دخالت نكردن در امور طرف مقابل و... حقوقي است كه بايد رعايت شود. اگر كسي حق ديگران را ادا كند، حتي اگر همه دست به دست هم دهند تا حق او را ضايع كنند، نمي‌توانند.

ضلع سوم مثلث جايگاه، حرمت است. وقتي كسي وظايفش را انجام داد و حق را رعايت كرد، بايد حدود و حريمي براي طرف مقابل در نظر بگيرد و به آن پايبند باشد. نبايد در ارتباطات بين افراد زياد صميمي شد و پا را فراتر گذاشت، در جايگاه همسري، بايد دانست كه حرمت همسر چيست، يك زن بايد بداند اجازه دارد كه در كار همسرش دخالت كند يا نه، بايد حد واندازه خود را رعايت كند و اگر هم نياز به گوشزد است، با رعايت همه نكات و رعايت احترام باشد.

اگر حد و حدود خود را شناختيم، مطمئناً ديگران هم پا را فراتر از حد و مرز خود نمي‌گذارند ولي اگر ديديم كسي در زندگي ما دخالت مي‌كند و با برخورد و رفتارش ما را آزار مي‌دهد به خودمان رجوع كنيم كه كجا اين حد و حدود را رعايت نكرديم، يا بيش از حد صميمي شديم و يا حريم را رعايت نكرديم كه ديگران به خودشان اجازه دادند در كار ما مداخله كنند.

وقتي وارد جلسات مي‌شويم، در جايگاه همسفري قرار مي‌گيريم. همسفر به كسي اطلاق مي‌شود كه سابقه اعتياد ندارد و براي تعالي اهداف جلسات تلاش مي‌نمايد. پس ما اينجا مي‌آييم براي بالا بردن و رشد دادن به اهداف جلسات كه همانا تغيير نگاه در هر موردي از جمله در مقوله اعتياد است. پس همسفر نيامده كه مسافرش به دنبال او بيايد و درمان شود، يا آموزشها راببيند و براي اعضاي خانواده بازگو كند تا آنها متوجه اشتباهاتشان شوند. در جايگاه همسفري، حقوقي براي همسفر تعريف شده است كه اگر آنها را رعايت كند، مطمئناً حق بر او جاري مي‌شود، و اگر حق بر كسي جاري نمي‌شود و نمي‌تواند آموزشها را كاربردي كند، به خودش رجوع كند، ببيند چه جاهايي حقوق را زيرپا گذاشته است. چه جاهايي حرمتها را رعايت نكرده و چه جاهايي حسابگرانه و رندانه عمل كرده است. ببيند دوربينش روي مصرف كننده بوده يا خودش، اگر حواسمان به خودمان باشد، مطمئناً به درمان مي‌رسيم و حق بر ما جاري مي‌شود.

jaygah3

دوستان در اين زمينه مشاركت نمايند.

همسفران: ابراهيمي- ياراحمدي- موسوي- مكري- اكبري- غلامي- مرادي- سيدمحسني-

همسفر ابراهيمي: چيزي كه باعث شد من جايگاهم را از دست دهم اين بود كه زياد مسئوليت قبول مي‌كردم، حتي جايي مسئوليت كار همسرم را قبول مي‌كردم و باعث شد اعتماد به نفس همسرم گرفته شود و در من هم روحيه طلبكاري به وجود آمد و دائم مي‌گفتم با اين همه مسئوليت اين زندگي حق من نيست.

استاد: اگر در هر جايگاهي حدود و اختيارات و وظايف خود را بدانيم، خيلي راحت آن جايگاه را قبول مي‌كنيم، ولي گاهي بر اساس احساسات و تأييد طلبي بيش از حد مسئوليت قبول مي‌كنيم و جاي ديگران كار مي‌كنيم، اين باعث مي‌شود از بقيه وظايف خود باز بمانيم و انرژي لازم را براي انجام وظايف خود نداشته باشيم. از طرفي در ديگران توقع به وجود مي‌آوريم و اگر روزي نتوانستيم آن را انجام دهيم، همه از ما طلبكار مي‌شوند و باعث آسيب و تخريب مي‌شود، پس اينها همه به خود ما برمي‌گردد.

همسفر موسوي: با ورود به جلسات، هيچ شناختي از واژه همسفر نداشتم و وظايف و اهداف جلسات را نمي‌دانستم، مسير را كج مي‌رفتم تا جايي كه حق بر من جاري شد و مسافرم از درمان خارج شد، نااميد شدم و تصميم داشتم جلسات را نيايم ولي با كمك سرلژيونم فهميدم كه براي خودم سفر كنم، واقعاً تصميم گرفتم براي خودم سفر كنم و حق و عدالت بر من جاري شد و بعد از 5ماه مسافرم به جلسات برگشت و شناخت جايگاه به من كمك كرد.

استاد: وقتي به عنوان همسفر هدف و وظيفه خود را ندانيم و نسبت به اهداف جلسات شناخت نداشته باشيم، هرچند به جلسات بياييم و آموزشها را گوش كنيم ولي كاربردي نمي‌كنيم، در خانه هم حق خود مي‌دانيم كه به مصرف‌كننده كمك كنيم و به هر نحوي بخواهيم او را به جلسه بياوريم، حتي گاهي زيركانه با نگاهمان به طرف مقابل مي‌فهمانيم كه به جلسه بيايد و ‌حس‌ها را منتقل مي‌كنيم. بايد با خودمان رو راست باشيم، همسفر واقعي باشيم، يعني بر اساس خودِ واقعي عمل كنيم. نه اينكه در خانه تكاليف مسافر را انجام دهيم يا رندانه كاري انجام دهيم كه او را تشويق و ترغيب به آمدن به جلسات كنيم.

همسفر مكري: وقتي با مشكل اعتياد مواجه شدم، جايگاهم به هم خورده بود ولي آن موقع متوجه نبودم. هيچ چيز سر جايش نبود و براي همين آرامشي در خانه نبود، فرزندانم چون پدرشان را از دست داده بودند، مي‌خواستم جايگاه پدري براي فرزندانم داشته باشم ولي از جايگاه مادري خودم فاصله گرفته بودم و چون بچه‌ها پسر بودند فكر مي كردم با خشونت و به دور از احساسات و بكن و نكن بهتر مي‌توانم آنها را كنترل كنم و همين باعث ايجاد اعتياد فرزندم شد. بعد از ورود به جلسات، آرام آرام توقعات زيادي كه از خودم داشتم را كنار گذاشتم و ياد گرفتم در درجه اول جايگاه انساني و بعد جايگاه مادري را حفظ كنم، زيرا هيچ كس نمي‌تواند جايگاه خالي ديگري را پر كند.

استاد: گاهي به خاطر مسائل و مشكلات، از جايگاه‌هايي كه داريم غافل مي‌شويم. اگر فرزند خطايي كرد نبايد جايگاه مادري را خدشه دار كنيم، بلكه در جاي مناسب به او تذكر دهيم. وقتي ما با فرزند بي‌احترامي كنيم او هم متقابلاً به مابي‌احترامي مي‌كند و عدالت بر ما جاري مي‌شود، وقتي حقوق و وظايف خود را نمي‌شناسيم، حق بر ما جاري مي‌شود.

گاهي خلأ پدر در زندگي به وجود مي‌آيد كه مادر مي‌خواهد آن را براي فرزندان پر كند، اين مادر نه تنها نمي‌تواند جايگاه پدري را براي فرزندانش داشته باشد بلكه از جايگاه مادري خود نيز دور مي‌شود و نمي‌تواند وظايف مادري خود را آنگونه كه بايد و شايد در حق فرزندانش انجام دهد.

همسفر غلامي: هر بار از حق خودم دور شدم بايد نگاهي روي عملكرد خودم داشته باشم و ببينم در جايگاهي كه بودم، چه ميزان به وظايف خودم عمل كردم، قبل از اينكه روحيه طلبكاري وتوقع سراغ من بيايد كه به عنوان همسر يا مادر حق من اين نبود، به اعمال خودم نگاه كنم و وظايفم را بسنجم. مثلاً بسنجم چقدر قدردان همسر بودم و چقدر به او احترام ‌گذاشتم كه از او توقع دارم. اگر اينها را انجام دهم، ‌مطمئناً به حق خودم هم مي‌رسم.

استاد: شأن و منزلت در هر جايگاهي زماني حفظ مي‌شود كه رفتار و عملكرد ما سالم باشد. سالم بودن رفتار يعني حدود و اختيارات خود را بدانيم و حريم و حرمت‌ها را حفظ كنيم. به عنوان همسر بايد حس عشق و محبت خود را نثار همسر كنيم تا متقابلاً عشق ببينيم، ولي خيلي مواقع عشقي هم اگر مي‌دهيم، در مقابلش چشمداشت داريم و معامله‌گرانه است.

به عنوان همسفر جايگاه و هدف خود را بدانيم. شايد يك مادر به خاطر دلسوزي و حس مادري، اجازه نمي‌دهد فرزندش خودش كارهايش را انجام دهد، اين مادر، جايگاه خود را نشناخته‌ است و همين قضيه در سفر درماني هم ادامه پيدا مي‌كند و يك مادر به خاطر پرت نشدن فرزندش از درمان، تكاليف لژيون او را انجام مي‌دهد، اين در حالي است كه جلسات تأكيددارد مسافر براي خودش بيايد و همسفر براي خودش و يك مسافر بايد خودش به تكاليفش عمل كند، اگر وارد حد و حدود يكديگر شديم، ضربه‌اش را مي‌خوريم، حتي اگر قطع دارو هم شده باشد.

بهترين الگويي كه ما مي‌توانيم از آن كمك بگيريم، وادي دوم است. خلقت و جهان هستي براي هر كسي جايگاهي تعيين كرده و هيچ كس پوچ و بيهوده آفريده نشده‌ است. هر كس با تلاش به جايگاهش مي‌رسد و اگر هم تلاش نكند، حق به شكل ديگري بر او جاري مي‌شود. اگر تلاش كنيم به جايگاه والاي انساني مي‌رسيم، ولي خيلي وقتها تلاش را با تقلا اشتباه مي‌گيريم. اگر ديديم در جايگاه همسفري، حق بر من جاري نمي‌شود و به حق خود نمي‌رسم، براي اين است كه تقلا مي‌كنم. تقلا يعني بيهوده رفتن و با خودمحوري و خودعزيزبيني و خودمهم‌بيني پيش رفتن و حسابگرانه عمل كردن، براي رسيدن به ارزشمندي و جايگاه رفيع انساني بايد بر مبناي خودِ واقعي خود حركت كنيم. همه ما در تلاش هستيم تا به آن جايگاه كه براي ما تعيين شده برسيم و هيچ كس هم به اندازه خودمان نمي‌تواند ناظر بر چگونگي حركتمان باشد. اگر يك همسفر هستيم ببينيم تا چه اندازه حريم و حرمت رعايت مي‌كنيم، تكاليف جلسه و لژيون را با جان و دل انجام مي‌دهيم يا از سر رفع تكليف يك ساعت مانده به جلسه انجام مي‌دهيم كه اين حالت، رندانه و حسابگرانه عمل كردن است و اجازه نمي‌دهد به جايگاه خود برسيم. پس در صورت جاري نشدن حق بر ما، به عملكرد خود برگرديم و ببينيم كه چه كار كرده‌ايم.

مسئول نظم اين كارگاه آموزشي:

مسافر حجت

jaygah1

 

دیدگاه‌ها

0 #4 پاسخ: شناخت جایگاههمسفر عدنانیک 1398-07-07 00:47
  • با سلام وتشکر از استاد دستور جلسه خوبی بود ومن را به تامل انداخت
0 #3 شناخت جایگاههمسفر حسینی 1398-06-28 22:10
باتشکر از استاد من وقتی در هر موقعیتی جایگاه خودم را بشناسم ارزشمند میشوم
0 #2 پاسخ: شناخت جایگاههمسفر سیدمحسنی 1398-06-28 15:48
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما، خدا قوت، این دستور جلسه که استاد به خوبی بازکردند. با تشکر فراوان
0 #1 شناخت جایگاههمسفر یاراحمدی 1398-06-27 20:37
ما اگر با وظایفمان در هر جایگاهی به درستی اشنایی داشته باشیم شان و حرمتمان حفظ میشود و همینطور در نهایت به تمامی حقوقمان میرسیم .تنها باید بتوانیم هر جایگاهی را بدرستی بشناسیم و تفکیکش کنیم از دیگر جایگاهایمان

Comments are now closed for this entry