031-33687673 |

مانيفست

واژۀ سروج تشکیل شده از حروف ابتدایی" سلامت روح و جسم " میباشد. سروج یک راه و روش فرآیند مدار در درمان اعتیاد می باشد که از سال 1386 فعاليت خود را آغاز نموده...

ادامه مطلب...

بنیان گذار روش درمان تنظیم دارو بر اساس علائم بالینی

آقاي مهرداد مفتون از سال 1384 در زمينه درمان اعتياد و برگزاري جلسات درمان گروهي اعتياد در اصفهان مشغول به فعاليت و تلاش مي‌باشند...

ادامه مطلب...

قوانین و حرمت جلسات سروج

1. سروج جلساتی است تحقیقاتی که با راهنمایی نیروهای مافوق و با توکل به قدرت مطلق، تشکیل می گردد.
2. شرط شرکت در جلسات، پذیرفتن اصول و قوانین آن و تمایل به رهایی از دام اعتیاد می باشد.

ادامه مطلب...

پروتكل درمان

پروتكل درمان شامل زمان، ‌دارو، آموزش و كاربردي كردن مي‌باشد...

ادامه مطلب...

فرم ارسال نظر

لطفا نام و نام خانوادگی خود را وارد کنید!

تلفن همراه به درستی وارد نشده!

آدرس ایمیل وارد شده معتبر نمی باشد!

Invalid Input

لطفا متن پیام خود را وارد کنید!

کد امنیتی
کد امنیتی جدید؟ کدامنیتی به درستی وارد نشده!

هرجا سکون ایجاد شد سقوط شروع می شود و فهم و درک این موضوع خیلی پیچیده است مگر اینکه هفت وادی را درک کرده باشیم. اگر درک نکرده باشیم هر کاری که انجام دهیم حتی کاری که از دید ما مثبت است آسیب زاست چون حرکت رو به عقب است، رو به جلو و رو به روشنایی و رو به صراط مستقیم و رو به توکل نیست.

موضوع کارگاه آموزشی سفر دوم: حرکت سالم با درک وادی ها

استاد: جناب آقای مفتون

تاریخ: دوشنبه 1400/6/29

در جهان همه چیز در حال حرکت است حتی کوه ها هم حرکت می کنند و انسان هم با توجه به اختیاری که دارد حرکتهایی انجام می دهد. اگر وادیها را از وادی اول تا وادی هفتم درست درک کرده باشیم به مرحله ای می رسیم که حرکتهایمان در جهت درست انجام می شود. ولی در صورتی که کسی وادی ها را درک نکرده باشد، شاید بدون اینکه بخواهد حتی با نیت مثبت و انجام کار خوب ولی در جهت عکس حرکت می کند. وادی اول توضیح می دهد چگونه تفکر کنیم. وادی دوم توضیح می دهد که برای خودمان ارزش قائل باشیم ولی خیلی از ما رفتار و حرکاتی انجام می دهیم که متزلزل بودن شخصیت را نشان می دهد و این برای سفر دومی که می خواهد خدمتی به عهده بگیرد، نگران کننده است.

حرکت رو به جلو و حرکت رو به عقب و سکون سه ضلع مثلث حرکت هستند. سکون و حرکت رو به عقب تقریباً یکی است، مثل نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه؛ هرجا سکون ایجاد شد سقوط شروع می شود و فهم و درک این موضوع خیلی پیچیده است مگر اینکه هفت وادی را درک کرده باشیم. اگر درک نکرده باشیم هر کاری که انجام دهیم حتی کاری که از دید ما مثبت است آسیب زاست چون حرکت رو به عقب است، رو به جلو و رو به روشنایی و رو به صراط مستقیم و رو به توکل نیست.

نمونه بارز توکل در برهه زمانی کنونی در مورد ساختمان بود که بالاخره توانستیم با مدد الهی از موانعی که برخی ارگان ها برای ما ایجاد کرده بودند بگذریم. چون هدف منفعت طلبی و منافع شخصی نبود و آنجا بود که مدد الهی به یاری ما آمد. ننشستیم و دست روی دست بگذاریم و منتظر مدد الهی باشیم بلکه با تمام سعی و تلاش و با وجود سختیها و مشقات زیادی که کشیدیم تقاضای انشعاب آب و گاز برای ساختمان دادیم و به سرانجام رسید و همین باعث شد با مدرک و ادله اصولی و درست در محکمه سربلند بیرون بیاییم.

پس اگر حرکت ما در راستای درست و الهی باشد، طبق آنچه کلام اله می فرماید: «الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور» رو به جلو حرکت می کنیم. ولی هر حرکتی به نیتی غیر الهی، رو به عقب است. مثلاً اگر تلاش کنیم تا در آزمون نمره بالایی بگیریم که خود را اثبات کنیم یا به خاطر رو کم کردن معلم باشد، زیان می کنیم. زیرا نفهمیده ایم هدف از آزمون چیست. شخص فکر می کند حقش ضایع شده و در جهت استیلای حقش حرکت می کند در صورتی که این طور نیست. از میان افرادی که آزمون می دهند فقط چند نفر می توانند نمره قبولی بگیرند زیرا قرار است قبول شدگان در آزمون، آدم بسازند. چطور یک نفر که دیدگاه اشتباهی دارد می خواهد در لژیون خدمت کند و آدم بسازد. وقتی کسی خودش رفتار اشتباهی دارد چگونه می تواند به کسی آموزش دهد که او درست شود. قصد بدی ندارد ولی عیار نشان داده می شود. اینکه گفته می شود صمیمی نباشید برای همین است. وقتی به صمیمیت می رسیم، در امتحان هم به همدیگر کمک می کنیم، سوالات را با هم جواب می دهیم و چون دوست هستیم می خواهیم نمره بالایی بگیریم.

نکات خیلی ریزی وجود دارد که می تواند ما را در تمام مراحل زندگی در تصمیم گیریها و هدف گذاریها کمک کند. ما نمی نشینیم تا کاری خودبه خود انجام شود. برای کلام و حرفی که می خواهیم بزنیم ارزش قائل باشیم، کاری را انجام دهیم و بعد بگوییم ما آن را انجام داده ایم. برای نوع رفتار خود ارزش قائل باشیم. رفتار ما، نوع تفکر ما را می رساند. وقتی یک سفر دومی به جایی می رسد که پرخاشگری و بگومگو می کند، بداند که برایش خودش سقف تعیین کرده و اینجا سقوط شروع می شود و مسائلی که دیده شده و مطرح شده پیش می آید. اگر به جایی رسیدیم که بگوییم همه چیز را می دانم بدانیم همان لحظه سقوط شروع شده است.

ما نباید با دیدگاه معامله گری حرکتی بکنیم. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: « عزّ من قنع و ذلّ من طمع» عزت در قناعت و ذلت در طمع است. هر حرکتی در هر مسأله ای، در آن طمع باشد، مطمئن باشید به ذلت می رسد، هرچند فکر کنیم کار خوب و رفتار خوبی است.

حرکتی که ما داریم هم سیر درونی دارد و هم سیر بیرونی؛ سفر درونی این نیست که از یک منطقه جغرافیایی به یک منطقه جغرافیایی دیگر دیگر برویم؛ بلکه درون من است که باید ببینیم چه اتفاقی در آن می افتد؟!! سفر درونی باید رو به جلو حرکت کند نه رو به عقب. آنگاه سفر در درون ما انجام می شود و صور پنهان و صفات رذیله و فضیله تلاش می کنند. صفات رذیله برای حفظ و نشکستن ساختارشان تلاش می کنند که بقای خود را داشته باشند و صفات فضیلانه هم به همین صورت تلاش می کنند؛ مهم این است که ما کدام را آبیاری کنیم؟ اینجا اختیار با ماست. همانطور که گفته شد هم حرکات ما نشانگر تفکر و دانایی و آموزش و آگاهی درون ماست و هم تفکر ما در نوع حرکات ما تأثیرگذار است. رنگ رخساره نشان می دهد از سرّ درون. این ارتباط دوطرفه است و این نکته خیلی مهمی است.

برای اینکه حرکت درست داشته باشیم باید فکر کردن را از وادی اول یاد گرفته باشیم و بدانیم به چه فکر کنیم و به چه چیز فکر نکنیم، آنگاه خود به خود تفکر سالم می شود. اگر هر لحظه قرار باشد فکر خود را تغییر دهیم و ثبات فکری نداشته باشیم مطمئناً ثبات دیدگاهی هم نداریم و اتفاقات ناسالمی در مسیر می افتد و چون همه در یک مجموعه آموزشی و در حال آموزش گرفتن هستیم، باید به این نکته خیلی دقت کنیم. این چیزی است که سالهاست روی آن تأکید داریم: آموزش آموزش آموزش. باید مدام آموزش بگیریم تا اگر خدمتی می کنیم تأثیرگذار باشیم. خدمات و زحمات زیاد کشیده می شود ولی چقدر تأثیر داشته است؟!! برای رسیدن به تأثیرگذاری خدمت می توانیم برای خودمان کارنامه درست کنیم، خودآزمایی کنیم و خودمان به خودمان نمره بدهیم، آنجاست که نمره برای ما ارزشمند می شود و باید به دنبال نمره خوب باشیم.

ما بهشت و جهنم درونی داریم. حال خوب و عالی، بهشت درونی است و روزی که حالمان بد است در جهنم درونی هستیم. اگر به عقب نگاه کنیم می بینیم همه این حالات حاصل کاشت خودمان است ولی وقتی دیگران را مقصر می دانیم یعنی از واقعیت فرار می کنیم.

اگر حرکتی می کنیم که نتیجه دلخواه را نمی گیریم و به اندازه ذره ای اتفاق می افتد، مطمئن باشید خللی در حرکت ما وجود داشته ولی اگر حرکت درست باشد به عینه می توانیم توکل را ببینیم و این را تجربه کرده ایم. وقتی تلاش این باشد که قدمی کج نگذاریم، حتماً مدد الهی شامل حال ما می شود.

بدترین نوع مدیریت آن است که به کسی که ظرفیت ندارد مسئولیت داده شود. ما باید سرمایه انسانی بسازیم اما دلیل اینکه نمی توانیم این است که مسئولیت را به عزیزانی محول کردیم که متأسفانه ظرفیتش را ندارند. چون خروجی نداریم. وقتی در لژیون، کمکی او صحبتی خلاف صحبت سرلژیون می کند نشاندهنده آن است که کار را به کسانی محول کردیم که شاید ظرفیتش را ندارند. بیاییم از خودمان شروع کنیم. محکم بایستیم و ببینیم آیا می توانیم بسازیم. زیرا اینجا از خود ماست نه جابجایی هست نه تعطیلی و بسته شدن، بچه هایی که می آیند باید سرمایه شوند تا اگر روزی ما نباشیم آنها بتوانند ادامه دهند.

قدیمی ها می دانند به یک نفر آفرین گفتم و خودش را داغون کرد. من آن روز تشخیص ندادم که ایشان ظرفیتش را ندارد. بعضی ها خیلی تلاش می کنند ولی نباید به تلاششان توجه نکنیم زیرا آنها تلاششان برای دیده شدن است نه برای خودشان و تغییر خودشان و درنتیجه حرکتشان هم رو به جلو نیست. شاید کسی تلاش می کند تا مثلاً استاد راهنما او را ببیند و من خیلی راحت بعد از آن تجربه با او برخورد می کنم. زیرا می دانم اینها به جز ضربه به خود شخص در حرکت رو به جلو چیزی نیست. اگر حرکت او را تأیید کنم یا از حرکت او دفاع کنم، چوبی لای چرخ حرکت رو به جلوی او گذاشته ام و دنده حرکت او را برعکس و رو به عقب گذاشته ام.

ما وقتی کسی را نقد می کنیم در واقع کنترل مجموعه است. باید خروجی کار سرلژیونها را ببینیم اگر خدمت جابه جا می شود و به کسی گفته می شود فعلاً فلان خدمت را انجام ندهید این همان کنترل است. چون احساس می شود حرکت زیبنده ای در جهت رشد و تعالی اهداف جلسات نیست و معنای آن این نیست که اعتماد از بین رفته است.

با حرکت راه نمایان می شود چه مثبت و چه منفی. اگر از صفات جمیله یا از فضایل یا شجره طیبه باشد راه به سمت نور می رود و اگر صفات رذیله یا از رذایل و شجره خبیثه باشد مطمئناً آشوبیم که چرا این حرکت را کردیم و چرا این کار انجام شد و اینها نشاندهنده درون ماست. و برای طرف مقابل مهم نیست ما چه کار کردیم بهترین کار این است که برای خود کارنامه درست کنیم و خودمان به خودمان نمره بدهیم تا ببینیم چه کاره ایم.

توصیه می کنم شما که وقت می گذارید و می آیید هفت وادی را تماماً تلاش کنید درک کنید. ما خیلی در رفتار و گفتار و کردارمان نقص داریم .اگر می خواهیم در جهت تعالی اهداف جلسات قدم برداریم این هفت وادی را با تأکید بیشتر بخوانیم و حتماً درک کنیم. دنبال نمره بیست و دنبال حفظ کردن مطالب نباشیم. اگر درک کرده باشیم هر موقع از ما بخواهند راجع به هر وادی بنویسیم سریع می نویسیم زیرا رفتار خود را می نویسیم.

دوستانی که در این زمینه مشارکت نمودند:

مسافران: جمشید- علیرضا2- محمدپورحسین- محسن- نصراله- علیرضا1- عباس جعفرخانی-

همسفران: غفاری-

 

مسئول نظم این کارگاه آموزشی:

مسافر سفر دوم مظاهر

harkat2 

دیدگاه‌ها  

0 #2 حرکت سالم با درک وادی هاعلیرضا م 1400-06-30 20:28
برداشتم از این جلسه؛
حرکت سالم را در فهم و درک هفت وادی ،دوری از منیت، اجتناب از روابط صمیمانه و صداقت با خود دریافتم. قدردانی و تشکر از استاد و تفکرسروج.
نقل قول کردن
0 #1 پاسخ: حرکت سالم با درک وادی هاهمسفر غفاری 1400-06-30 14:00
درود وخداقوت به استاد وکمیته آموزش وتشکراز تیم سایت.درک وادیها بهترین ابزار برای خودسناسی و رهایی از ضد ارزشها ست ک من را ب خود واقعی میرساند
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید
اگر کد نمایش داده شده برای شما خوانا نیست بر روی کلید تصویر امنیتی جدید کلیک کنید

آخرین اخبار

ورزش سروج

گالری تصاویر