روحيه طلبكاري يا قدرشناسي

 

طبق وادي سوم، هيچ كس به اندازه خود انسان، به خودِ واقعي‌اش آشنا نيست. انسان است كه خودش و خويشتن خويشش را مي‌شناسد و طبق وادي چهارم، مسئوليت واگذار كردن به خداوند، ‌نمونه بارز روحيه طلبكاري است. اين دو وادي، روحيه طلبكاري را از ما مي‌گيرد و در قبال آن ما را بدهكار مي‌كند. زيرا هر زمان خود را نسبت به هر جايگاهي بدهكار بدانيم، از روحيه طلبكاري فاصله مي‌گيريم. در همه‌ي زمينه‌ها، خود انسان مسئول تمام فجايع و ناهنجاري‌هايي است كه به سرش آمده، اگر كسي اين را بفهمد و در پي جبران آن خسارت‌ها برآيد، هم قدرت مطلق و هم تمام كائنات انسان را ياري مي‌كند تا از روحيه طلبكاري به بدهكاري برسد.

 

موضوع كارگاه آموزشي: روحيه طلبكاري يا قدرشناسي

استاد: همسفر عليزاده

تاريخ: سه شنبه 97/11/9

 

در موضوع امروز بين روحيه طلبكاري و قدرشناسي، «يا» آمده است، يعني نمي‌توان در يك زمان هم طلبكار بود و هم روحيه قدرشناسي داشت و اين دو با هم جمع نمي‌شوند.

طلب به معناي جستجو كردن و خواستن است. پس ريشه طلب به خواستن برمي‌گردد. خواستن هم به نفس برمي‌گردد.

آيا طلب كردن چيز خوبي است يا بد؟

طلب كردن اگر از خودمان باشد، خوب است و اگر از ديگران طلب داشته باشيم، خوب نيست. طلب از خود باعث جستجو كردن و رشد و ارتقا يافتن در هر زمينه‌اي مي‌شود. البته به شرطي كه اين خواسته و طلب داشتن چه از خود و چه از ديگران، در حد توانايي ما از نظر مالي، اقتصادي، روحي، عاطفي و... باشد. پس، حتي اگر از خود هم طلب داريم و در پي رفع نياز خود هستيم، بايد خواسته معقول و در حد توانايي ما باشد.

روحيه ‌طلبكاري ريشه در تفكر زائد افيوني و تفكر افيوني دارد. در جامعه متأسفانه تفكر زائد و تفكر زائد افيوني رو به رشد است. هرچه تفكر، ناسالم‌تر و منفي‌تر باشد، روحيه طلبكارتر مي‌شود. پس در وهله اول بايد براي تغيير تفكر خود، اقدام كنيم.

روحيه طلبكاري طيف است و ممكن است هر جايي از اين طيف قرار داشته باشيم و هرچه در اين طيف در حال حركت باشيم، به مرور از آن روحيه فاصله مي‌گيريم.

كساني كه روحيه طلبكاري دارند، داراي چند مشخصه هستند:

- چنين افرادي روح ناآرام دارند. تعادل ندارند، در زمان حال نيستند و درنتيجه پيام‌ها را نمي‌گيرتد. توقع دارند هم از خودشان و هم از ديگران، منيت دارند، ترس دارند، خود را با ديگران مقايسه مي‌كنند، داشته‌هايشان را نمي‌بينند و... .

روحيه طلبكاري يك بند شيطاني است كه خودمان به دست و پاي خود پيچيده‌ايم و تا اين بند شيطاني و اهريمني بريده نشود، بند ديگري وصل نمي‌شود، پس زماني مي‌توانيم به مرحله قدرشناسي برسيم كه اين بند شيطاني را از خود جدا كنيم، آنگاه بدون اينكه متوجه باشيم، بند الهي به ما وصل مي‌شود.

طبق وادي سوم، هيچ كس به اندازه خود انسان، به خودِ واقعي‌اش آشنا نيست. انسان است كه خودش و خويشتن خويشش را مي‌شناسد و طبق وادي چهارم، مسئوليت واگذار كردن به خداوند، ‌نمونه بارز روحيه طلبكاري است. اين دو وادي، روحيه طلبكاري را از ما مي‌گيرد و در قبال آن ما را بدهكار مي‌كند. زيرا هر زمان خود را نسبت به هر جايگاهي بدهكار بدانيم، از روحيه طلبكاري فاصله مي‌گيريم. در همه‌ي زمينه‌ها، خود انسان مسئول تمام فجايع و ناهنجاري‌هايي است كه به سرش آمده، اگر كسي اين را بفهمد و در پي جبران آن خسارت‌ها برآيد، هم قدرت مطلق و هم تمام كائنات انسان را ياري مي‌كند تا از روحيه طلبكاري به بدهكاري برسد.

قدرشناسي به معناي اندازه، مقام، شأن، جاه و جايگاه است. قدرشناس كسي است كه قدر هر چيز را مي‌داند و نسبت به مقام و شأن هر چيزي شناخت پيدا كرده است. قدردان كسي است كه اندازه قدر و شأن هر چيزي را مي‌داند.

در كائنات هر چيزي مقام و منزلتي دارد، زيرا ما آموخته‌ايم هيچ چيزي در جهان هستي بيهوده خلق نشده است. سوال اين است كه با چه معياري مي‌توانيم شأن و مقام و قدر چيزي را اندازه‌ بگيريم؟

براي شناخت منزلت هر چيزي ما به سه فاكتور نيازمنديم: اول: درك - دوم: بينش - سوم: آگاهي

طبق جزوه جهانبيني، وقتي به عينيت و واقعيت هر چيزي پي ببريم، آن موضوع را درك كرده و فهميده‌ايم. حال بايد دانست چه چيزي درك را بالا مي‌برد؟ آنچه كه درك ما را بالا مي‌برد، تغيير تفكر ماست. طبق وادي اول، بايد تفكر ناسالم افيوني و زائد افيوني را به سمت تفكر سالم ببريم تا درك بالا برود. تغيير تفكر دادن، به معناي عوض كردن جنس و مايه تفكر است. پيش‌نياز تفكر سالم، حس سالم است و بعد عمل سالم تا به عشق سالم برسيم.

بينش به معناي وسعت ديد داشتن و تمام جوانب امري را سنجيدن است. به اصطلاح ديد مكعبي داشتن، يعني شش وجه را ديدن، يعني از هر جانبي به مسأله و موضوع نگاه كردن؛ اينجا تغيير جهانبيني مدنظر است. تغيير نگاه ما مبدأ تحول ماست. پس بينش با تغيير نگاه سنجيده مي‌شود كه به چه ميزان نگاه خود را نسبت به جهان اطراف تغيير دهيم.

آگاهي نيز به معناي آموزش گرفتن وكسب دانايي است.

يكي از چيزهايي كه ما را به اوج قدرشناسي مي‌رساند، ديدن داشته‌هاست. هرآنچه را كه داريم ببينيم و نداشته‌ها را كنار بگذاريم. بدانيم الان زمانش فرا نرسيده كه به داشته‌اي برسيم. البته نديدن نداشته‌ها، به معناي تلاش نكردن در مورد خواسته‌ها و نيازهايمان نيست. بلكه اگر تلاش كرديم و به آن نرسيديم، ناراحت نشويم و زودخواهي نباشيم، بدانيم مصلحت اين بوده كه به آن نرسيم. شايد از 50 چيز دو چيز نداشته باشيم، اما تمام نگاهمان به همان دو نداشته است و مابقي داشته‌ها را نمي‌بينيم و اين در واقع همان كفران نعمت است و كفر به معناي پوشاندن و نديدن است. وقتي داشته‌هاي خود را ببينيم، آرام زندگي مي‌كنيم و قدر لحظات خود را مي‌دانيم.

قدرِ نعمت، نعمتت افزون كند              كفر، نعمت از كفت بيرون كند.

اگر داشته‌هاي خود را نبينيم فقط به داشته‌هاي ديگران توجه داريم و اين سلب آرامش از ما مي‌كند. پس قدرشناسي از نعمت است كه باعث افزايش نعمت مي‌شود. طبق آموزه‌هاي ديني و فرمايش كلام‌اله: «و ان شكرتم لازيدنكم و ان كفرتم انَّ عذابي لشديد» اگر شكرگزاريد نعمتتان افزوده مي شود و اگر ناسپاسي و كفران كنيد، همانا عذابي شديد براي شماست. عذاب همان است كه آنچه را كه داريم نبينيم.

يكي از داشته‌هايي كه ما اصلاً‌ به آن توجه نداريم، نفس كشيدن است. آيا ما متوجه بودن آن هستيم؟ در حالي كه در هر نفس به قول شيخ اجل، سعدي، دو نعمت است، چون فرو رود ممد حيات است و چون برآيد مفرّح ذات و بر هر نعمتي شكري واجب. پس چقدر نعمت داريم كه آنها را شايد اصلاً نبينيم و بايد قدرشناس و شكرگزار آن باشيم. زماني مي‌توانيم قدرشناس و شكرگزار اين همه نعمت باشيم كه از نعمتها استفاده بهينه كنيم.

talab2

دوستان در اين زمينه مشاركت نمايند.

همسفران: صادقي- سيدمحسني- زيلايي-رضايي- تقيان- قاسمي- مهمانپذير- سعيدي- آردل- مهدوي-

 

استاد: ما در جلسات قدرشناسي را ياد مي‌گيريم، اما چگونه مي‌توانيم قدرشناس جلسات باشيم؟

زماني مي‌توانيم قدرشناس باشيم كه حال و هواي خود، اوايل ورود به جلسات و يا قبل از آن را فراموش نكنيم. اگر به اندازه يك قدم كوچك هم به سمت آرامش حركت كرديم و زندگي‌مان سر و سامان گرفت، بايد قدر آن را بدانيم. يك رهجو زماني قدرشناس است كه رعايت بايدها و نبايدها و اصول و قوانين را داشته باشد. يكي از مشخصه‌هاي روحيه طلبكاري، گم كردن جايگاه خود است. وقتي طلب از خود داشتيم و به جايگاه خود رسيديم، به شايستگي مي‌رسيم و خروجي شايستگي، قدرداني است.

 

همسفر تقيان: وقتي خيلي از داشته‌ها را به ياد مي‌آورم، ‌حسي در من به وجود مي‌آيد كه همان قدرشناسي است. وسعت ديد خيلي مؤثر است. اگر ديد ما روي عوامل منفي بيشتر باشد، نديده‌ها را مي‌بينيم ولي وقتي وسعت ديد پيدا كرديم، كوچكترين چيزها و حتي از لحظه لحظه جلسات بهره مي‌بريم و استفاده مي‌كنيم بدون در نظر گرفتن اينكه چه كسي استاد است، فقط مهم همسفر بودن است. وقتي همسفر شديم، تمام اعمال و حركات همراه با قدرشناسي مي‌شود.

 

استاد: گاهي قدرشناسي در وجود ما قابل ديدن است. يعني قدرشناسي بايد جزء باورهاي ما باشد و در فعل و عمل ما نمود پيدا كند و اين منوط به ايجاد فرهنگ قدرشناسي در وجود ماست. نمي‌شود از بعضي از بستگان مثل خواهر و برادر و پدر و مادر قدرشناسي كرد و از افراد ديگر نه، اگر اينگونه باشد، ما قدرشناس نيستيم، زماني قدرشناس هستيم كه به عنوان يك فرهنگ در ما نهادينه شود و براي همه به يك نحو باشد.

 

همسفر قاسمي: افرادي كه روحيه طلبكاري دارند، هميشه آويزان ديگران هستند. در جلسات بيان مي‌شود كه حس مالكيت را بايد كنار گذاشت و اين به خاطر اين است كه روحيه طلبكاري را كنار بگذاريم. يكي ديگر از نشانه‌هاي طلبكاري اين است كه چنين شخصي دنبال ناجي است و وظيفه ديگران و جلسه مي‌داند كه ناجي او باشند، اما در جلسه يادگرفتيم كه از اينها بگذريم و به نقطه قدرشناسي برسيم. شعري در اين مورد است كه مي‌گويد: اي آنكه طلبكار خدايي، به خود آي/ از خود بطلب هر آنچه خواهي به خود آي؛ واقعاً براي بيرون آمدن از طلبكار بودن بايد به خود بياييم و به خود نمي‌آييم مگر اينكه خود را بشناسيم تا به قدرشناس برسيم و آويزان همه كس و جلسه نباشيم.

 

استاد: در زمان حضور در جلسات، به آنچه گفته مي‌شود توجه كنيم نه اينكه چه كسي مي‌گويد، تا قدرشناس شويم. يكي از مشخصه‌هاي قدرشناسي، استفاده بهينه كردن از امكانات است. يعني از كمترين امكانات، بهترين و بيشترين استفاده را كردن. مورد ديگر اين است كه تا زماني كه حس مالكيت داشته باشيم، قدرشناس نيستيم. اگر بياييم تا مسافر ما درمان شود، نه تنها قدرشناسي نيست بلكه طلبكاري محض است.

خيلي مواقع از خداي خود طلبكاريم، با حسادت، با مقايسه و .... از خداوند طلبكاريم كه مگر من از ديگري چه كم دارم، اينجاست كه بايد به خود بياييم. به خود آمدن، نهايت قدرشناسي است.

يكي از چيزهايي كه قدرشناسي را به ما مي‌آموزد، اين است كه نتيجه محور نباشيم. در طول درمان بايد فرآيند محور باشيم و اگر مسافر در مسير درمان قرار گرفته، نبايد منتظر درمان نهايي باشيم. اين باعث مي‌شود از قدم‌هايي كه رو به جلو برمي‌داريم، غافل باشيم و نگاهمان به پايان راه باشد، در صورتي كه هر يك قدم كه جلو برمي‌داريم را بايد ببينيم و از طول مسير لذت ببريم. وقتي نگاه به انتها باشد، از پيشرفت خود غافل مي‌مانيم و از لذت بردن از لحظات پيشرفت خود محروميم.

اگر كوچكترين پيشرفتي در هر زمينه‌اي داشتيم، ‌بايد از خود قدرشناسي كنيم. اگر از خود قدرشناس باشيم، ‌مي‌توانيم از ديگران هم قدرشناسي كنيم. و آنگاه مي‌توانيم قدرشناس خداوند باشيم؛ «من لم يشكر المخلوق، لم يشكر الخالق». و همه چيز به خود ما برمي‌گردد.

 

زماني در جلسات مي‌توانيم رهجوي قدرشناسي باشيم كه علاوه بر رعايت حرمت‌ها و قوانين، تسليم استاد راهنما و راهنمايان باشيم، يعني به حرف آنها گوش دهيم و به جلو برويم.

شايد خانواده بيشتر از مصرف‌كننده روحيه طلبكاري دارد. زيرا مصرف‌كننده تا حدودي مي‌داند كه چه آسيبهايي به خودش زده است ولي خانواده شايد هيچ‌گاه نخواهد بفهمد و قبول كند كه بيمار است. ما بايد بدانيم ريشه فتنه‌ها در وجود ماست. پس خانواده با تفكر زائد افيوني قدر و منزلت خود را از دست داد و به حقارت نفس رسيد. براي همين گفته مي‌شود جلسات دانشگاه علمي و كاربردي است زيرا ما اين چيزها را اين جا متوجه شديم و در پي كاربردي كردن آنها هستيم.

جشن تولدها و رهايي‌هايي كه در جلسات برگزار مي‌شود، براي خود شخص نيست، بلكه براي اين است كه روحيه قدرشناسي را ياد بگيريم. با هر وسيله و امكاناتي كه داريم، حتي با يك جمله و يا دلنوشته قدرشناسي كنيم. شايد قبلاً مي‌دانستيم كه بايد قدرشناس باشيم ولي عملي و كاربردي كردن آن را در جلسات ياد گرفتيم.

يكي ديگر از نشانه‌هاي قدرشناسي كه در جلسات ما پررنگ‌تر از همه‌جا است، زكات دادن است. تصفيه، ‌تسويه و تزكيه. زكات يعني آنچه در جلسات ياد گرفتيم در اختيار ديگران قرار دهيم. طبق وادي يازدهم، افرادي كه آنچه را مي‌گيرند براي خود و خانواده خود فقط مي‌خواهند، مثل يك كويري هستند كه هيچ روييدني در آن نيست و منتظر طوفان شن هستند و چون هيچ چيز نكاشتند، طوفان شن برايشان تخريب به وجود مي‌آورد. ولي كساني كه از آنچه آموخته‌اند بدون چشمداشت و معامله در اختيار ديگران قرار مي‌دهند، تبديل به يك چشمه جوشان مي‌شوند. پس با خدمت كردن به هر نحوي كه به ما واگذار مي‌شود، زكات آن را بدهيم. هر جا هر خدمتي براي هر كسي كرديم و منتظر تلافي از طرف مقابل بوديم، بدانيم از قدرشناسي فاصله گرفته و به سمت طلبكاري رفتن هستيم. 

 

 

 

 

مسئول نظم اين كارگاه آموزشي:

مسافر حجت

talab3

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

دیدگاه‌ها  

#17 پاسخ :روحیه طلبکاری یا قدر شناسیهمسفر عدنانی 1397-11-17 09:44
باسلام خدمت بنیان گذار تفکر سروج جناب اقای مفتون و استاد عزیزم و تمامی خدمتگزاران جلسه وتشکر فراوان از زحماتتان در این راه با تمام وجود سپاسگذارم
#16 برداشت از دستور کارگاهفولادگر 1397-11-17 00:16
باسلام وخداقوت
طلب کردن زمانی خوب است که من از خودم طلب داشته باشم...
از مشخصات کسانی که روحیه طلبکاری دارند اینست کهاین افراد روح ناآرام دارندتعادل ندارند درزمان حال نیستند درنتیجه پیامها رانمی گیرند اماقدرشناسی یعنی نسبت به قدر وشان هرچیزی شناخت پیدا کنیم معیارآن درک بینش وآگاهی است.
#15 روحیه طلبکاری یاقدرناسیهمسفر بندعلی 1397-11-13 15:19
باسلام وتشکربرداشت من ازاین جلسه اینکه دروجودانسان نمی شودهم طلبکاری باشدهم قدرشناسی یابایدطلبکارباش دیاقدرشناس پس روحیه طلبکاری وقدرشناسی دومقوله متضاداست ودیگردیدمکعبی برایم جالب بودیکی دیگرازچیزهایی که مارابه اوج قدرشناسی می رساند دین داشتهاست هرانچه راکه داریم ببینم ونداشتهاراکنترب گذاریم زمانش فرانرسیده که به داشته ای برسیم
#14 برداشت از روحیه طلبکاری یا قدر شناسیهمسفر احمدی 1397-11-12 15:53
سلام وخداقوت خدمت همه زحمت کشان سروج.برداشت من این بود که هرجا که توقع باشد قدر شناسی کنار میرود.توقع را فقط از خودم میتوانم داشته باشم آن هم در حد توان خودم وفقط با قدر شناسی است که میتوانم این روحیه طلبکاری را در خودم کمرنگ کنم.
#13 تشکرهمسفرخراط زاده 1397-11-12 13:17
باسلام وعرض احترام به همه ی عزیزان
ازاستاد کمال تشکررادارم.
#12 پاسخ: روحيه طلبكاري يا قدرشناسيهمسفر رضازاده 1397-11-12 12:28
باتشکر از استاد کارگاه و کمیته آموزش و همه خدمتگزاران باامید به این که بتوانیم این فرهنگ ارزشمند را در وجود خود نهادینه کنیم واین امر علاوه بر کسب آموزش به تغییر نگاه و عوض شدن مواد اولیه و خمیر مایه تفکر ما بستگی دارد
#11 تشکرهمسفرفولادی 1397-11-11 12:07
باسلام وتشکرازاستادکه به این خوبی توضیح دادندروحیه طلبکاری وقدردانی را
#10 پاسخ: روحيه طلبكاري يا قدرشناسيهمسفر ملکی 1397-11-11 08:58
باعرض سلام وخدا قوت خدمت کمیته آموزش ب خاطرآموزشهای خوبشون.امیدوارم بتونم با آموزش گرفتن و کاربردی کردن اونها قدرشناس جلسات شوم.
#9 قدردانيفرزانه امامي 1397-11-11 08:58
با سلام و خدا قوت خدمت تمامي خدمتگزاران جمعيت سروج
من طي اتفاق و مسئله اي كه هفته پيش در خونواده اتفاق افتاد، متوجه شدم كه ديد همسرم نسبت به من و خونوادم، به طور قابل توجهي مثبت شده و يجورايي به ما ايمان پيدا كرده و من واقعاااا اين تغيير ديد همسرم نسبت به من و خونوادم را مديون جلسه ميدونم و اميدوارم كه بتونم من هم از خدمتگزاران جلسه باشم. ??????????????? ?
#8 روحیه طلبکاری یا قدر شناسیهمسفر مرادی 1397-11-11 00:06
با سلام وخدا قوت....با تشکر از استاد وراهنمای عزیزم همسفر علیزاده ...اولین اموزشی که من از جلسات گرفتم پی بردن به وجود خودم بود چیزی را که در این سالها گم کرده بودم .پس حالا که من وجود دارم باید توانایی های خودم را کشف کنم و این زمانی محقق میشود که اموزش بگیرم ودانایی خودم را بالا ببرم من خودم را مدیون جلسات وافرادی میدانم که بستری را فراهم کرده اند تا راه ورسم درست زندگی کردن ورسیدن به رستگاری را به ما بیاموزند وانشاالله بتوانم با خدمت کردن در این مسیر ذره ای از دین خود را ادا کنم با تشکر
#7 برداشت از موضوعهمسفر حسینی 1397-11-10 23:31
باتشکر وسپاس از استاد یکی از نکات مهمی که استاد به آن اشاره کردن که الان متوجه میشوم که چقدر شان ومنزلتم را در همه جا از دست داده بودم وبا آموزش در جلسات سروج وکاربردی کردن اون شان وشخصیت خداراشکر برگشت واکنون وقت زکات وقدر شناسی است که مدیونم
#6 تشکرهمسفر مزروعی 1397-11-10 22:27
با تشکر از خدمتگزاران سروج دستور جلسه خیلی خوبی بود
#5 برداشت روحیه طلبکاری یا قدرشناݭیهمسفر اردل 1397-11-10 18:14
باسلام وخسته نباشید برداشت من ازاین جلسه این بود که اگر من درروحیه طلبکاری باشم همیشه درحال نگرانی وخشونت هستم کاری انجام میدهم درمقابل هم توقع دارم وبه مرور زمان همین رفتارهای من روی دیگران هم تاثیر داره ودرنتیجه خانواده ای ناارام وطلبکار داشته باشیم وهیچ کدام هم جایگاه وحرمتی نخواهیم داشت ،،، ،،در قدرشناسی توقع نیست ،ارامش هست ،حرمت هست،،،،.ـ...... باتشکر فراوان از خانم علیزاده که به خوبی برایمون اموزش گڋاشتند ،،،وخسته نباشید خدمت خانم جزی
#4 برداشتهمسفرعلیزاده سفر اول 1397-11-10 17:41
عرض سلام وادب خدمت بزرگواران تفکر سروج
برداشت اینجانب دستورجلسه فوق این بودکه
ماباید فقط طلبکارخودباشیم آنهم درحدی که
خودواقعی مان راجستجو وطلب کنیم.ودرادامه
پیشرفتمان قدردان خودباشیم.زمانیک ه بتوانیم
این به این مرحله ازقدرشناسی برسیم برای
خدمات دیگران وهمچنین نعمات الهی میتوانیم قدرشناس باشیم
#3 روحیه طلبکاری یا قدرشناسیAlireza 1397-11-10 14:08
درود و سپاس تفکری را که به من اموخت قدرشناسی را. همچنین متذکر شد اگر طلبی هم داری از خودت طلبکار باش، چرا که شرایط کنونی تو حاصل تفکرات و بذری است که در دوران سؤءمصرف انجام داده ای. اگه روحیه طلبکاری را منحصر به نکات ذکرشده دانستی به مرور زمان به قدرشناسی میرسی. درجایی شنیدم که؛ هیچگاه ظاهر زندگی دیگران را با باطن زندگی خودت مقایسه نکن، چرا که از این پنجره فقط ظواهر فریبنده ی زندگی دیگران را میبینی و درک درستی از باطنشان نداری واین خود باعث سردرگمی و گیجی در قضاوت شده و مرا به بیراهه میکشاند، و مرا دوصدچندان دچار روحیه طلبکاری میکند. از قدرت مطلق میخواهم که مرا به نگاهی درست وچندبعدی وعمیق برساند تا بتوانم قدرشناسی واقعی گردم انشاالله.
#2 روحیه طلبکاری یاقدرشناسیهمسفرکشاورز 1397-11-10 13:38
باسلام.من معنای واقعی قدرشناسی رادرجلسات سروج فهمیدم.همیشه بابت کارهای کوچک که دیگران برایم انجام میدهند.تشکر کنم حتی اگروظیفه شان باشد.وزمانی میتوانم قدردان زحمتکشان سروج باشم که هرگز یادم نرودباچه حالی واردجلسه شدم و درچه جهنمی زندگی میکردم.وامروز زندگی آرامی داریم.ایمان سوزی نکنم.و همیشه ودرهمه جا حافظ تفکر سروج باشم.
#1 پاسخ: روحيه طلبكاري يا قدرشناسيهمسفرمحمدیان 1397-11-10 13:29
باسلام وسپاس فراوان ازتفکرسروج

اسامی سرلژیونهای سروج

اسامی سرلژیون های مسافران جلسات سروج:
مسافر مهدی - مرکز سروج 1 و 2
مسافر احمد - مرکز سروج 1
مسافر عباس - مرکز سروج 1
مسافر حسین - مرکز سروج 2

مسافر محمد - سرلژیون مالی مسافران

همسفر کرمی- مرکز سروج 2

 

مطالعه بیشتر

گالری تصویر

مطالب و مقالات

23
آبان1397

دکتر اسکندر مومنی: اقدامات خلاقانه و مبتکرانه در حوزه پیشگیری از اعتیاد انجام شود.

دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر، نخستين دغدغه مردم را اعتیاد و مواد مخدر خواند و بر انجام اقدامات خلاقانه و مبتکرانه در حوزه پیشگیری...

06
آبان1397

بازنگري سند ملی کنترل و کاهش مصرف مشروبات الکلی

وزیر کشور؛ سند ملی کنترل و کاهش مصرف مشروبات الکلی بازنگری می شود به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت کشور، یکصد و هفتمین جلسه...

«
»